اما ساده است

از ماهيان بپرس

انسان عاشق

تنها

 وقتي همه خدايان غايب شوند

ظاهر مي‌شود

ما

 در روزگار غيبت عشقيم

از ماهيان بپرس

از ماهيان زنداني

در جامهاي رنگين

 و تنگهاي سرد بلورين

ما در شبيم

ما چهره هاي همديگر را نديده ايم

نمي بينيم

و چشمه هاي خالي از آفتاب و ماهي

غرق حبابهاي هوا

در ريگزارها

گم مي‌شوند