شب آمد, غصه هم با او,ولی من باز تنهایم

تو رفتی,خنده هم رفته, گل خوشخند زیبایم

جوابم را ندادی تا بدانم دوستم داری

بدون تو همه در بند افسوس و دریغایم

دلم را با خودت بردی, ولی هرگز ندانستی

که من بی بودن تو, بی سرو بی دست و بی پایم

سحر گاه وداع تو , دعا کردم که بر گردی

شب آمد, غصه هم با او,ولی من باز تنهایم

ما چون دو دريچه روبروي هم

آگــاه ز هر بگو مگوي هــم

يك روز سلام و پرسش و خنده

يـك روز قــرار روز آينده

اكنون دل من رميده و خسته ست

زيرا يكي از دريچه ها بسته ست

نه مهر فسون نه ماه جادو كرد

  نفرين به سفر كه هرچه كرد اوكرد

نفرین به سفر.............دلم برات تنگ شده

آن کس که درد عشق بداند

اشکی بر این سخن بفشاند:

این سان که ذره های دل بی قرار من

سر در کمند عشق تو ،جان در هوای توست

شاید محال نیست که بعد از هزار سال،

روزی غبار ما را،آشفته پوی باد؛

در دوردست دشتی از دیده ها نهان،

                   در برگ ارغوانی،

                                              ــ پیچیده با خزان ــ

                 یا پای جویباری،

                                            ــ چون اشک ما روان ــ ؛

پهلوی یکدگر بنشاند!

ما را به یکدگر برساند!

فریدون مشیری

بگذار بشمارم

تو را به عمق و عرض و طول دوست دارم

با احساسات نامرئی

به اندازه پایان هستی

من تو را مثل هر روز دوست دارم

مثل نیاز انسان به آفتاب و شمع

تو را آزادانه دوست دارم

مثل تلاش انسان برای رسیدن به حق

تو را خالصانه دوست دارم

مثل احساس بعد از دعا

تو را با اندوه قدیمی

و ایمان کودکی دوست دارم

با عشقی که سال ها گم کردهام

با نفسم و با معصومیت از دست رفته ام

با اشکها و لبخند ها و تمام هستی ام

و اگر خدا بخواهد

بعد از مرگم

تو را بیش تر از این دوست دارم

الیزابت  برانینگ

حرف دلم را به که می توانم بگویم جز تو

گر نباشی حرف دل من میماندو بغض شود در دل من

گر نگذارند حرف دلم را به تو باز گویم

قاصدکم را برایت می فرستم

گر قاصدکم را پر کردند باد را می فرستم 

گر تمامارکان را پس زنند

خود را فنا خواهم کرد

تا توانم حرف دلم را به تو باز گویم

آخر اي دوست نخواهي پرسيد:

 كه دل از دوري رويت چه كشيد سوخت در آتش و خاكستر شد.

 وعده هاي تو به دادش نرسيد .

داغ ماتم شد و بر سينه نشست اشك حسرت شد

و بر خاك چكيدن همه عهد فراموشت شد

منتظر عمل کردن به یکی از وعده هات هستم

شايد خيلي كودكانه،

 شايد بي غرور،

 اما هرگاه                         

یک لحظه طول می کشه که یکی خوشت بیاد

یک دقیقه طول می کشه که خودی نشان بدی

یک ساعت طول میکشه که بتونی دوستش داشته باشی

 یک روز طول می کشه که دلت بهش تنگ بشه

  یک ماه طول می کشه که عاشق بشی

 ولی یک عمر طول می کشه که بتونی فراموشش کنی...واقعا" سخته...به خدا سخته...

چه غریب ماندی ای دل نه غمی نه غمگساری

        نه به انتظار یاری نه ز یار انتظاری

         غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد

       که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری

  در کنار یاسهای انتظار بشینی وبه

 بودنی فکر کنی که اگر درکنارت بودم

می تونستی معنی جدای رادرک کنی

      اگر سهم من از همه ستاره

       فقط سو سوی غریب است

                 غمی نیست

همین انتظار رسیدن شب

انتها خواب مرا می‌بيند

من به رؤيای شروع دگری مشغول‌ام

ابتدا يادش نيست ...

من در انديشهء خوابی به بلندای سكوت

و در اثنای نگاهی ابدی در فوران

خاطرم می‌آيد:

گاه در بين هزاران شبح آدم‌وار

دامنی از گل تنهايی خود می‌چيدم.

و در خفا می‌ترسم

دل‌ام از حرمت يك حادثهء دور ترك بردارد

و فراوانی غم

از ميان ترك‌اش چكه كند ...

سایه از مجله فروغ

من از تنهایی خود می ترسم................من امشب شکسته ام...................

بر بستر آرميده‌ای

با چشم‌های خيره

بر سقف سرد و ساکت

انديشه‌ات شناور دالان خاطرات

انديشه‌ات مغروق دريای آرزو

بس ناتوان

که بتوانی

دستی بجنبانی

آهی کشی ز يأس

بس ناتوان

که بريزی

اشکی ز درد

در سينه‌ات

به سختی ناکام بودن‌ات

سنگی نشسته است

احساس می‌كنی

فلب‌ات چه احمق است

بی‌هوده می‌تپد

پشت حصار بسترت

تو می‌دانی

دنيا پر از تلاش و تکاپوست

اما تو آرميده‌ای

در بسترت

افسرده

بی آرميدنی   

                    از مجله ی فروغ

امشب من بسترم از اشک خیس است.............کسی تنهایی من را درک نمی کند

معقول باش

ای درد من و کمی آرام‌تر گير!

تو شب را می‌طلبيدی و او آمد.

جوی تيره، شهر را در بر می‌گيرد

کسانی را آرامش می‌آورد و کسانی را تشويش.

آن هنگام که رجاله‌های پست

می‌روند تا در جشن بنده‌پروری

ميوه‌های ندامت بچينند:

ای درد من! دست‌ات را به من بده و دور از آن‌ها، از اين سو بيا

و نگو:

چه خوش‌بخت است زنگ که حنجره‌ای نيرومند دارد!

سیما حاجی زاده

امشب درد را در سینه ام حس می کنم

باران که می‌بارد

تو

زیر چترت پنهان می‌شوی

من

تنهاتر می‌شوم

 که یادت بدم که یاد بگیری که یادم بیاری که همیشه به یادتم

 و یادت هیچ وقت از یادم نمیره . اینو یادت نره .

اولين نگاهت ... خنده ات ... حرفت ... نوازشت را.
اولين بار که فهميدم قلبی داری به وسعت آسمان و در آن آسمان بی کران ابر سياهی نيست
اولين رويای شيرين با تو بودن برای هميشه را
اولين باری که فهميدم قلبم را برای هميشه به تو هديه دادم
اولين حس خوب داشتن همدم و همرازی را
اولين صدای پرقدرت درونم که به من گفت تو را می خواهد برای هميشه
اولین بار که اميدم به زنده بودن..ایمانم به ادامه زندگی شدی
همه را خوب به یاد دارم و همه آن نهال های قدیمی رشد کرده و تبدیل به درختانی تنومند شده که هنوز به تو نیاز دارند چون تو ریشه آنهایی ....

خواهم تو شوی محبوب دلم چو نرگس

 من دیوانه من      

  رویت رخ من سویت ره من هستی تو

 بهشت و کاشانه من

                            پروانه من پروانه من

                           بیتو چه کنم ای نازنین من

                                حس رها شد نت را می شنود

پر پر شدن دوست داشتنم را

با گرمای صدای خسته جواب دادی

                                        آره این بود

این بود قصه و غصه ی من

حالا شدم یکی بود نبود قصه ها نا بودی

   این را تو بدان

تا من هستم وهستم

                                             دوست دارم

دل شکسته ام ؟

از تکرار حادثه ها به دنبال مرهمي هستم

تا ردپاي زخمي را بزدايم .

 مي خواهم فاصله ها را به فراموشي بسپارم

 و اميد را به خانه ي کوچک قلبم دعوت کنم .

 اولين اميد من آن وجود پاک توست

و آخرين اميد من نگاه توست .

تو آمدي و عشق با تو به دنيا آمد

 تو زاده شدي و مهر با تو به دنيا آمد

 تو را من چه نامم اي سراسر همه جوني كه در شب تولد تو دل به دنيا آمد

 مهر تو به دلم نشسته اي زيبا

زين سبب گويم كه عشق با تو به دنيا آمد

 گل يادت در نهان خانه جانم شكفت

 آن زمان كه گل روي تو به دنيا آمد

در شب تولد تو هديه ات دل من است

                              بيا تا بگويم چه اندازه تنها ئی من بزرگ است

و تاوان آن هر چه باشد باشد... 

 آن جا که از دست دادن تو را شرم نمي شود

 از با من بودنش من دستم را به کسي ديگر نمي دهم

چرا که من تو را دوست دارم

 براي تو هر کاري کردم از همه چيز و همه کس گذشتم

 براي اينکه عاشقتم عاشقانه دوستت دارم

عشق نمي پرسد اهل کجايي فقط مي گه که تو قلب من زندگي مي کني ,

عشق نمي پرسد که چکار مي کني فقط ميگه که باعث مي شي قلب به من به ضربان بيافته,

عشق نمي پرسد که چرا دور هستي فقط مي گه که هميشه با مني ,

 عشق نمي پرسد دوستم داري فقط مي گه که دوستت دارم.

تمام این احساسات تقدیم به تمام لحظات تو.......به مناسبت ..........................

                   هر شب برای دیدنت

                      در تاریکی و تنهایی وجودم

                                               با ماه قرار می گذارم

که از تو بگویم !

                                                 از تو بهترین عشق

از تو پاکترین موجود

                                   از تو جاودانه ترین نام

                                          هر شب در باغچه کوچک حیاط دلم

                                        به انتظارت می نشینم

اما...

                         هیچ وقت نیامدی

                                        دستانم یخ زده اند

                                                                     چشمانم بی نور شده اند

                                                نگاهم منتظر مانده به در

اما...

                                                 باز هم نیامده ای

برایت قاصدک فرستادم

                          برایت ماه فرستادم

                                                        برایت یک دنیا التماس فرستادم

اما...

                              باز هم نیامده ای

                      برایت کاسه کاسه اشک فرستادم

                                                         برایت ذره ذره وجودم را فرستادم

                                 برایت یک دنیا محبت فرستادم

اما...

باز هم نیامده ای

و اکنون...

برایت برایت ابدیت می فرستم                               

                                                     برایت پژمردگی وجودم را می فرستم

                                                      برایت پایان انتظار می فرستم

                                                         اما...

باز هم نمی آیی

من بدون حضور تو

به مرگ سلام می دهم

من بدون دستان تو

دست مرگ را می فشارم

                                                        من بدون نگاه تو

                                                   از همه نگاهها دور می شوم

                                                             آه... که حتی بدون تو

                                                             مرگ هم برایم دشوار است

ولی من همیشه منتظر امدنت هستم..........................

می گفتم طلوع را دوست دارم

اما در هر حال می گویم ...

طلوع را در نگاهت

غروب را در چهره ات

زندگی را در کنارت

دوست دارم

 من   در این قربانگاه حنجره -  دراین  قتلگاه صدا  ‌‌

عاشقانه ترین آوازهای کهن را آموخته ام  !

تا تو بشنوی -

تا تو بشنوی    تمام این شهر شب زده را

                          کوچه گردی کرده ام  !

و صدایم   

خواب کوچه هایی را آشفته می سازد   که سالهاست

هم قدمی   دو   هم نفس  را   از یاد  برده اند !

با امروزها              از  دیروزها می خوانم  -

با یلداها                از  آفتابی چشمانت -

با بادهای وحشی    از قاصدک آرزوهایت  -

و گاه گاهی

       با گلوله ها     از صدای خندهء کودکان

                             از زندگی . . .  !!!

و  در  روزگاری که      " عاشقی "

                 ممنوع ترین اتّفاق زندگی ماست -

به حنجره ام  جرأت میدهم  تا برای تو بخواند !

   برای تویی  که  دوستت  دارم !

ببین  !

    من       در  همین  روزگار         دوستت  دارم  !

دوستت دارم امیدوارم همیشه موفق باشی و در تمام زندگی خوشبخت........................دوستت دارم

 چه بخواهی  -  چه نخواهی  !

 تو          اتفاق افتاده ای         در  زندگی من  !

 و چه بخواهی - چه نخواهی

                                 اتفاق عزیزی هستی  !

 آنقدر عزیز        که شاید  

 یکی ازهمین روزها

 تبِ  دل سپردن به تو

 آب کند      یخ بستگیهای    دیرینهء    قلبم را  !

 شاید

 یکی از همین روزها

 بی وحشت               دوستت بدارم  !

 چه بخواهم  -  چه نخواهم  !

 چه بخواهی -  چه نخواهی !

دوستت دارم من رو تنها نذار..............................

امشب دستهای مهربان نیاز دارم
دست های مهربانی میخواهم که مرا در بر گیرد
و تا بهشت مرا با خود ببرد.

ممنون از احساست................دوستت دارم